augustus 10, 2018

Een vleugje jaloezie.

Herken jij dat ook? Je staat met een groep moeders te kletsen en probeert een leuk gesprek te hebben. De ene moeder vertelt hoe haar kind voor het eerste lachte en de ander verteld dat haar eerste kind met negen maanden al liep. Een gezellig gesprek denk je nu? Nou ik irriteer mezelf de laatste tijd mateloos aan het vergelijkingsgedrag van ouders. Soms proef ik zelfs een vleugje jaloezie.

Sinds ik moeder van drie ben zie ik hoe bijzonder elke leeftijd is, natuurlijk zag ik dat wel eerder maar onze kinderen zijn inmiddels 4,2 en 1 en het is zo mooi te zien wat voor verschillende ontwikkelingen ze nu doorstaan.
Ik ben dus zo’n troste moeder die bij haar derde kind nog moet huilen om de eerste lach,tandje of de eerste stapjes. Want ieder kind is toch uniek?! Ik deel dit vaak ook met familie en vrienden, heerlijk vind ik dat. Zo kan ik mijn blijdschap en trots delen.

Ook merk ik de druk van moeder zijn vanuit buitenaf, daar irriteer ik me dus zo mateloos aan!
Neem een voorbeeld aan onze Loïs, zij was niet de snelste baby. Kreeg fysio om haar wat op weg te helpen. Mijn gedachtes waren toen eigenlijk vrij simpel, tja ik was ook geen snelle baby.
Het begint bij het consultatiebureau, oh kruipt uw kind nog niet? Dat had ze eigenlijk al gemoeten met 10 maanden. Werkt de fysio wel? Mijn nekharen gaan dan al overeind. Ieder kind is anders en ieder kind ontwikkeld op hun eigen tempo en niveau. Laat een kind in hemelsnaam kind zijn of beter gezegd baby.

Of ken je de moeders die allemaal vinden dat hun kind het beste is? Natuurlijk vind ik in mijn hart mijn eigen kinderen ook geniaal en geweldig. Maar als ik nou vertel dat onze Xam voor het eerst mama zei op acht maanden, waarom kan er dan niet gewoon leuk op gereageerd worden? Waarom moet er dan vaak een antwoord van een andere moeder zijn met oh mijn kind deed dat veel sneller. Ik snap dat niet, laat een moeder trots zijn.

Ik hoop gewoon zo dat kinderen niet altijd vergeleken moeten worden, dat er naar ieder kind op een individuele manier gekeken wordt. Gekeken wordt naar achtergrond en niet alleen maar naar leeftijd of kunnen.
Sorry jongens, jullie zullen wel denken. Die mama Joon heeft veel frustratie.
Helaas heb ik dat en ik weet dat dit gedrag van ouders ook niet over gaat.
Maar kunnen we niet allemaal een klein beetje respect hebben voor elkaar trots?
Iedereen doet het zoals ze denken dat goed is voor hun kind, er zijn geen boekjes waarop beschreven staat hoe je het moeder zijn perfect kan uitvoeren.

Geniet van je kind(eren), geniet van je gezin.
Geniet van elkaar!

 

Veel liefs,

Mama Joon.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *