augustus 8, 2018

De peuterspeelzaal.

Wat vliegt de tijd toch voorbij, elke keer schrik ik er weer van.
25 juli is onze middelste dochter Loïs alweer 2 jaar geworden, ik kan me nog herinneren als de dag van gisteren dat ze piepklein ( nouja 3455 gram) in mijn armen lag. Nu moet ik blij zijn als ik een keer met haar op de bank kan liggen want het meisje is een verschrikkelijke zelfdoener hihi.
Op naar de peuterspeelzaal!

Twee maanden geleden werden wij dan ook gebeld door de peuterspeelzaal dat onze Loïs na de zomervakantie mag beginnen op de peuterspeelzaal. Tja, toen ik dat telefoontje kreeg moest ik toch even slikken.
De peuterspeelzaal in Gilze is echt hartstikke leuk, ik vind het ook heel erg belangrijk dat ze daarnaar toe gaat. Goed voor de ontwikkeling. Maar toch, ik heb haar liever voor altijd bij mij.

Zoë heeft ook op deze peuterspeelzaal gezeten en wat had ze een pret, super leuke juffen en een fijn VVE programma. Ik hoopte stiekem dat ze bij dezelfde juffen kwam, dat had ik zelfs heel hard geroepen tegen de desbetreffende juffen.
Helaas komen de tijden nu niet meer zo handig uit en gaat ze naar twee andere juffen, vast net zo leuk!

21 augustus is de dag dat ze dan mag beginnen, ik heb er schrik voor.
Ik weet namelijk dat Loïs niet zo goed is in afscheid nemen en dat het veel verdriet wordt met het dag zeggen.
Ik vertrouw erop dat alles goed komt maar toch, mijn moederhart doet nu al zeer.
Jullie zullen vast denken, Jezus mens zeik niet zo het is je tweede kind!

Mijn tweede kind is net zo belangrijk voor mij als mijn eerste of mijn derde.
Ik hou van alle drie even veel maar misschien net op een andere manier.

Aan de andere kant zal ze er zo veel leren, het samen spelen met kindjes. Contact maken zonder dat mama of papa daarbij zijn. Het ontdekken van de wereld zonder dat grote zus voorop loopt. Gewoon haar eigen persoontje vormen.
Stiekem hoop ik dat ze nog steeds zo lekker pittig blijft, voor haar eigen blijft opkomen en zo heerlijk blijft lachen.
Dit meisje is namelijk precies een kloon van mij, niet alleen het uiterlijk maar ook zo het innerlijk.  Ik herken me zo in haar gevoelens, doen en laten. Ik moet er vaak ook hard om lachen. Dan word ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt.

Lief meisje, blijf vooral jezelf..
Je bent zo leuk, maak lekker vriendjes en ben lief voor de juffen.
Jij komt er wel kleine meid.

Veel liefs,
Mama Joon

 

 

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *