Moeilijke zwangerschappen

Zwanger zijn, helaas voor mij weinig genieten.

De titel zegt het al, zwanger zijn was voor mij helaas weinig genieten. En Weetje? Ik baal daar ontzettend van. Wat had ik graag willen stralen met mijn dikke buik, overal waar ik kwam gewoon omdat ik mezelf zo happy voelde. Dit is mij de eerste zwangerschap redelijk gelukt maar die laatste twee zwangerschappen gingen wat minder.
De mensen die mij kennen hebben mijn updates via Facebook waarschijnlijk wel gelezen. Ik denk dat mijn tweede zwangerschap het zwaarste viel. Ik mag wel zeggen dat het Elisabethziekenhuis mijn tweede thuis was die negen maanden. Met 13 weken ziekenhuis in en uit en heel veel pijn kon ik soms ook echt wel mijn geluksmomentjes vinden. Maar eerlijk gezegd waren deze er maar weinig. Wat er nou precies aan de hand was? Ik zal het je vertellen, dit zijn zo mijn twee laatste zwangerschappen beschreven.

Vanaf het prille begin had ik bloedverlies, ik vond het dood eng. Want tja de meesten weten de risico’s van bloedverlies wel. Al snel kreeg ik last van mijn bekken, ik dacht dat het allemaal wel mee viel maar toen ik rond de 15 weken door mijn benen zakte wist ik het zeker. Misschien is een dokter wel handig. Na onderzoeken en veel fysiotherapie werd er bekkeninstabiliteit bevestigd. Ach, hier viel wel mee te leven dacht ik. Gelukkig had ik hele lieve mensen die mij met Zoë en het huishouden hielpen. Al snel daarna kreeg ik aanvallen, vreselijke pijnlijke aanvallen. Ik wist niet waar ik het moest zoeken en rolde letterlijk over de grond. Paul is een aantal keer naar het ziekenhuis met mij gereden omdat hij niet meer wist wat hij met mij aan moest. Na een echo was het duidelijk, mijn rechter nier was flink gestuwd en mijn linker nier beginnend. Wat nu?
We zijn begonnen met buscopan z pillen, brr alleen als ik aan die dingen denk lopen de rillingen al over mijn lijf. Helaas hielpen die monsters van pillen ook niet.

De volgende stap was opnamen in het ziekenhuis met een infuus, via het infuus kreeg ik hetzelfde medicijn alleen dan op een zwaardere dosis. Gelukkig dit nam het scherpe randje ervan af maar jezus ik moest nog twintig weken door. Gelukkig nam de pijn elke keer af en mocht ik naar huis. Eindelijk was de pijn onder controle. Wat denk je? Weer bloedverlies met regelmatige harde buiken. We waren er inmiddels aan gewend en we gingen ervan uit dat er weer niks aan de hand was. De arts-assistente was bang voor een bevalling. Nee dat wilde we nog niet, ik was namelijk pas 26 weken zwanger. Ik moest minimaal 5 weken in het ziekenhuis blijven met bedrust en mocht alleen wassen en plassen. Paul en ik waren in paniek, hoe moest dit nou verder? En hoe gingen we dit aan onze Zoë vertellen. Ik kreeg de dag later longrijpers en de dag daarna nog een keer. Ik werd bang gemaakt want deze waren zo vervelend, vond het echt dood eng maar ik voelde dus helemaal niets van die prikken. Gelukkig!!!

Die weken zijn voorbij gekropen maar met veel bezoekjes van familie en lieve vrienden redden ik het wel. Ook mijn dikke complimenten aan de verpleging want jeetje wat hebben zij goed gezorgd, niet alleen voor mij maar ook voor mijn hele gezin. Na deze weken bleven we op en af gaan met veel pijn door mijn nierstuwing. Er is besloten om mij vervolgens met 37 weken in te leiden omdat mijn lichaam op was, er was geen plekje meer te vinden voor een infuus en ook mijn geestelijke gesteldheid was de weg kwijt. Gelukkig is ons meisje gezond geboren en mochten we vrijwel direct naar huis. Met onze laatste zwangerschap liep het bijna hetzelfde alleen kwam er hier nog zwangerschapscholestase bij. Over de bevalling van onze zoon Xam lees je later nog wat meer.

Ik hoop dat ik met mijn verhaal niemand tegen het verkeerde been schop, je hoort vaak mensen zeggen geniet van je zwangerschap en ik betrap mezelf er ook vaak op. Maar soms, heel soms is dat genieten niet zo simpel als dat zij zeggen. Soms besef je pas achteraf dat je had moeten genieten, ook van de kleine fijne momenten. Ook al is dit niet zo gemakkelijk.

Veel liefs,
Mama Joon.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *