Help, de basisschool!

Help, mijn dochter gaat naar de basisschool.

Pfoe, ik wist niet dat het zo lastig voor mezelf zou zijn als onze oudste dochter Zoë naar school zou gaan. En het grappige is, zij zelf heeft nergens last van!
Op dinsdag 16 januari ging ze dan voor de allereerste keer oefenen op de basisschool, natuurlijk wou mevrouw geen halve dag maar hele dag oefenen. Slik, ons meisje wordt nu echt groot. Vol spanning maakte ik haar tasje de avond van te voren klaar met brood en fruit. Ze had die dag ook gymles dus haar nieuwe gymschoentjes moesten ook de tas in. Ik denk dat ik nog nooit zo fanatiek bezig geweest ben met fruit, van peren maakte ik in hartjes figuren en de mandarijnen legde ik in mooie figuurtjes in de trommel ( Tja, ik weet zelf ook wel dat die tas wel 10 keer op zijn kop gaat voor überhaupt alles wordt opgegeten maar het ging voor mij om het idee). Ohja twee bekers drinken die was ik nog bijna vergeten.
Die beruchte dinsdagochtend ging om 07.00 de wekker, alles lag nog heerlijk te slapen. Ik had mezelf al gedoucht en aangekleed voor ik de kinderen wakker maakte en we aan het ontbijt zaten. Oke dit moeten we toch anders gaan plannen want drie kinderen klaarmaken is toch best een werk op deze vroege ochtend. Met zijn alle gingen we dan naar school, want dat wou ze graag. Zoe stond enthousiast te wachten op het schoolplein tot de zoemer ging. Haar beste vriendje zit bij haar in de klas straks net als op de peuterspeelzaal en ook hij kwam oefenen vandaag. Wat een geluk!

Daar ging de zoemer, ze pakte mijn hand en wist niet hoe snel ze in de klas stond. Ze wist nog dat ze in groepje groen zat en ze haar jas en tas netjes moest ophangen. Met een brede glimlach stond ze al heerlijk te spelen in haar klasje bij de kassa. Met een brok in mijn keel keek ik toe, wat moet ik nu doen? Moet ik haar nu een kus geven en maar gewoon gaan of moet ik de juf eerst nog een instructielijst geven hoe zij het allerbeste met haar om kan gaan ( nee, ze is helemaal niet moeilijk maar ik wil gewoon dat er goed voor haar gezorgd wordt). Na lang twijfelen ging ik maar naar buiten en keek ik toe hoeveel plezier ze had, de juf kwam nog even naar buiten om te zeggen dat het goed was en dat ze zou bellen als ze het niet meer vol hield na de boterhammetjes.
Jeetje, die dag duurde lang. Ik heb denk ik wel elke vijf minuten op mijn telefoon gekeken en mezelf afgevraagd hoe het met haar ging. Ik had op dat moment wel een klein vliegje willen zijn en in haar klas willen vliegen om te kijken wat ze deed. Ja ik lijk wel geobsedeerd door haar, nee dat is niet zo. Deze mama houdt gewoon enorm veel van haar kleine meid en vind het heel moeilijk om haar los te laten. Om 14.45 mochten we haar ophalen, ik was haast zenuwachtig om haar gezichtje te zien als ze naar buiten kwam. En daar was ze dan, met een brede lach kwam ze samen met de juf en haar beste vriendje naar buiten. Ze had het fijn gehad en genoten van de dag. Ze kan niet wachten om weer terug te gaan oefenen. Van mama mag het nog heel lang duren maar helaas, 30 januari gaat ze dan toch echt officieel naar school. Het is goed zo, ze kan het en ze vind het fijn. Het komt goed en met mij? Ik moet nog even wennen maar straks is het de normaalste zaak van de wereld.

Veel liefs,
Mama Joon.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *