Jong en ongepland zwanger

Op 18 juni 2013 veranderde ons leventje compleet, ik had een raar gevoel en had stiekem een zwangerschapstest gekocht. Paul lag lekker op de bank voetbal te kijken en ik glipte mooi weg naar het toilet. Daar zat ik dan, shit hoe moet dit toch allemaal. Vol spanning las ik beschrijving en voerde dit precies uit zoals beschreven stond. Twee minuten wachten stond er…

 

 

Maar serieus naar 5 seconde kwam er al een dikke plus op de Clearblue test.
Paniek schoot door mijn lijf, hoe moet ik dit vertellen aan Paul. Terwijl mijn hart bonsde riep ik hem voorzichtig, hij had dus echt geen zin om omhoog te komen, straks mist hij een goal ( zucht, mannen!! ). Na zeuren kwam hij toch, hij zag mij bleek en zenuwachtig in de toilet staan met een test en hoefde niet eens te kijken om de uitslag te weten. We waren heel erg blij maar ook gespannen, hoe gaat dit verder en wat moeten we nu eigenlijk doen? Paul wilde perse nog een test halen om het zeker te weten ( hihi ja normaal zijn het de vrouwen die 4 keer testen). En ja hoor ook deze test sloeg kei positief uit. Na een belletje naar een willekeurige verloskundige in de buurt mochten wij dezelfde week al langskomen voor een echo, de dagen kropen langzaam voorbij. Ik was harstikke zenuwachtig voor die echo want wie weet hoever ik al wel niet was, ik slikte immers gewoon de pil. Na de echo bleek de zwangerschap 6 weken ver te zijn, er klopte een mini stipje op het scherm daar was ons wondertje!

Paul en ik hebben veel met elkaar gesproken want ik was nog maar 19 jaar, Paul had het gevoel dat hij misschien mijn stapjaren wel verpest had maar op die manier heb ik er nooit over nagedacht. Ik was wel bang voor reacties van andere mensen. Sommige reacties kwamen hard aan en dat moest ik even verwerken maar er kwamen ook veel leuke en positieve reacties en daar hield ik mezelf aan vast.
De zwangerschap zelf liep tot 20 weken vlekkeloos, wel in het begin wat misselijk geweest maar niet om te zeggen dat het heftig was. Na deze 20 weken kreeg ik regelmatig bloedverlies en had ik veel harde buiken. Ik werkte toen 36 uur per week als tandartsassistente en moest hiermee stoppen en rust houden. Voor de mensen die mij kennen, ik en rust samen dat gaat niet zo goed. Toch heb ik mezelf zo rustig mogelijk gehouden. Ik installeerde de Sims op de computer en voelde mezelf een echte nurd.
Met 33 weken kreeg ik buikgriep, ik hing heel de dag boven de wc omdat het er op twee manieren uitkwam, je mag zelf invullen wat dan precies hihi. Paul maakte zichzelf zorgen en vond dat ik de verloskundige maar eens moest bellen om advies hierover te vragen. Na het bellen stond de verloskundige binnen een half uur op de stoep. Ze vond het alarmerend dat ik veel buikpijn had en een soort kramp voelde om de 5 minuten. Na een tijdje bij me gezeten te hebben heeft ze mij getoucheerd en daaruit bleek ik al 3 tot 4 cm ontsluiting te hebben. Ik werd naar het ziekenhuis gestuurd want ik was pas 33 weken en 3 dagen zwanger, ik moest Paul bellen die ondertussen aan het werk was gegaan om naar huis te komen en spullen pakken want onze dochter zou geboren worden.

 

Puffend in de auto want de weeën werden nu toch ineens heftig reden we naar het Amphia Langendijk, we werden opgevangen door lieve verpleegkundige die ons alles uitlegde, we kregen een rondleiding op de couveuse afdeling omdat ze hier na de geboorte hoogstwaarschijnlijk kwam te liggen. Erg indrukwekkend maar op dat moment waren wij beide heel rustig. Gelukkig werden de weeën minder en bleef de ontsluiting hangen op 4 cm. Na 3 dagen opnamen mocht ik naar huis met advies bedrust. Tja dan gaan we weer, gelukkig was het januari en erg koud dus lekker onder de dekens dan maar een filmpje kijken.

 

 

 

Op 36 weken had ik een controle bij de gynaecoloog, hij wilde nogmaals toucheren en vond dat ik ingeleid moest worden omdat hij niet zeker wist of er een scheurtje in mijn vliezen zat. Binnen 5 minuten was alles geregeld. Op 30 januari 2014 moest ik om 07.00 op de verloskamers mezelf melden. Paul en ik stonden perplex. Wat is inleiden en hoe verloopt zo’n dag. Met heel veel vragen gingen we naar huis, maar ach we lieten het maar over ons heenkomen. Helaas ben ik na het bezoekje bij de gynaecoloog niet meer lang thuis geweest want dezelfde avond kreeg ik een heftige bloeding. Het bloed liep werkelijk langs mijn benen en het kraamverband werd opengemaakt al voor ik kraamvrouw was. Ik ben de laatste 4 dagen van mijn zwangerschap opgenomen geweest en ben alsnog met 37 weken ingeleid

 

 

Ons dametje is geboren op 30 januari 2014 om 15.34. De bevalling was heel rustig en ging soepel alleen maakte de arts-assistente helaas een fout met het afklemmen van de navelklem. Een tuinslang ( de navelstreng ) zwaaide in het rond als een brandblusser alleen dan een brandblusser met bloed. Het was doodeng,. Het enigste wat ik riep was of ons mooie meisje het ging redden. Gelukkig was het mijn bloed en heeft ons meisje hier niets van geleden behalve een kort navelstompje waardoor de kinderarts moest komen beoordelen of deze mocht blijven zitten of dat het anders opgelost moest worden. Na een nachtje slapen in het ziekenhuis mochten wij de volgende ochtend naar huis. Een nieuwe start met ons drieën een nieuw avontuur.

 

 

Veel liefs,
Mama Joon.